MAVİ&KIRMIZI

ELLERİM ÜŞÜRDÜ..

Sun, 13 Jan 2008 20:16:00 +0200

ellerim üşürdü,üşürdüm...şehrin vitrinlerinden kayardı düşlerim;
onu düşünürdüm

oysa bir başka mevsimde sağnak halinde yağardın başka yerlere sımsıcak...çocuklar uyanmıış olurdu düşlerini kaybetmeden...

ve bıçak ağzı bir yalnızlık ikiye bölerdi herşeyi..bir yarısı o olurdu herşeyin;bir yarısı ben olurdum hiçbir şeyin..

varlığına açken, muhtaçken bir lahza görmeye onu...

.. ( devamı )

mavi

Sun, 13 Jan 2008 02:22:00 +0200

Dağıldı Mavi ..

ağladı mavi ..

ve

dağıldı gökyüzü……

diz kapaklarından sızdı,

kırmızı su……

çemberin hemen yanında,

gözyaşlarına karışıp…..

bir

dokunla var oldu

yeniden……

dünü geçip………

sevmek seni,

çocuksu bir tebessümmüş….

gökkuşağına sarmalanıp,

toplamakmış kır çiçeklerini;

yeniden……

mırıldanarak,

sevdaya dair

ezgileri……

suskun,

nağralar atmakmış

hınzır gülüşlerle……

seni sevmek….hayatmış…..

anladım….

kaybetmek ise bir depremmiş….

sarsıldım

ve

yıkıldım……

.. ( devamı )

Sun, 13 Jan 2008 01:08:00 +0200

Yazamıyorum bunca zamandan sonra artık sildim seni, düşlerimden çıkardım, sensiz kaldım, yalnız kaldım ama korkmadım. Hayalini özledim ve hayal kurabilmeyi..
Gelecek mavi mi hala yoksa başka renkler mi girdi hayatıma?
Bilmediğim ne çok şey var hayatta!
Ben mi büyüyemedim yoksa hayallerim mi?
Yazamıyorum bunca zamandan sonra…
Bitti düşler, bitti günler, bitti her şey bende, bende bittim. Sana akıtılan bunca göz yaşı oda bitti. Yalnızım yine hayallerim de yalnız,geleceğim
alıntı

.. ( devamı )

KIRMIZI BİR HOŞÇAKAL

Wed, 02 Jan 2008 02:18:00 +0200

Kırmızı Bir Hoşçakal

bu çılgınlık bitecek
bir yağmurun usulca dinmesi gibi
dinecek anaforları yüreğimin
zaman gelip alacak seni benden
bir çiviyi söker gibi
düşlerimdeki gülüşlerin kanayacak bir zaman
portakal ağaçları üzülüp
çiçek açmayacak o mevsim
çiğ düşecek karanfillere
sen yol ağızlarında
hep karşıma çıkacaksın
kıyılarda seni özleyeceğim
kent çıkışlarında
el sallayacaksın bana
kırmızı bir hoşçakal olacak dudaklarında…

.. ( devamı )

Wed, 02 Jan 2008 02:09:00 +0200

Firari bir aşktı yaşanan..
Kan kokuyordu nefesimiz..
Güne ölümle başlıyorduk ve yine güne ölüyorduk geceden doğarken..
Beni dinle..
Gitme

.. ( devamı )

yüreğim..

Sun, 30 Dec 2007 00:20:00 +0200

yürek deniz değilki öfkesini kayalara vursun.......

.. ( devamı )

GECE

Sun, 09 Dec 2007 21:07:00 +0200

.. ( devamı )

ÖLMEK

Sun, 09 Dec 2007 21:02:00 +0200

Ö l m e k

mavikırmızı ya

Bir martı süzülecek en mor buluttan en köpüklü maviye
damağına yapışacak bir zerre tuz

ne yüzmek geçecek içinden ne dalmak ve ne çıkmak karaya
birden kucaklayacak yüzyıllar boyu kafaya taktığın
saracak saracak sımsıkı yüreğini usunu
kanaya kanaya kalacaksın kollarında - huzurlu
bağdaş kuracak sol yanağındaki gamzene bir gülücük
ne dağılacak saçların ne de gözlerin kapanacak
hani o hep titreyen ürkek ellerin var ya
yitik tenime tırnak tırnak geçecek :
ağlayacaksın

böyledir köz
ölümden beter

ve o yorgun bedenin o kuşun son tüyünde
o yorgun ruhunla harmanlanacak
son soluğunu kaptırmamak için bir akbabaya
kızılına gizleneceksin - ölümüne
işte son liman son sandal tek kürek
korkacak korkacak korkacaksın

ve bir eylül sabahı bir yaprak serüvenince
bir başka yerde bir başka zaman
-er ya da geç-
uyuyacaksın

böyledir ürperti böyledir
sen de anlayacaksın

Tan Doğan

.. ( devamı )

Ne zaman “seni seviyorum” desem

Mon, 03 Dec 2007 00:17:00 +0200

Ne zaman “seni seviyorum” desem,

Kadınsı bir yalnızlık rengine bürünüyor,

Sesimde sığıntı umut heveslerim.

Telvesinde bir akşamın,

Seni arıyor falcı bakışlarıyla hüzün.

Yüreğim kabarıyor,

Yıldızlar karaya vuruyor,

Karanın haberi olmuyor yükünden.

Yudumlarken acıyı kahve, gözlerimden,

Aynalı bir geçmiş ısınıyor şakaklarımda,

Yağmurlar damla damla üşüyor.

Ne zaman “seni seviyorum” desem,

Bu şehir üzerime yürüyor.

Biliyorum ki yanmaktan korkuyor, yakılmaktan.

Kapanmamış sokakların kanlı izlerinde,

Zamanın gölgesi uyanıyor, yüzümün yamalı yerinden.

Her merdiven boşluğundan atıveriyor kendini,

Ne ütü ne de dikiş tutmayan sevdam.

Tırabzanlara takılıp kalıyor olasılıklarım

Ve soruyu işaret ediyor,

Göz göze gelmekten kaçındığım anlamsızlıklar.

Devrildi devrilecek gibi duruyor kaldırımlar üzerime.

Sendelerken yorgun düşlerim,

Tozu kalkıyor bedenimden telaşlarımın.

Sonra, hangi mevsimi giyinsem büyük geliyor.

Ne zaman “seni seviyorum” desem

Yangınlar kilitli kalıyor ay ışığında.

Tebeşir tozu ateşlerine mahkûm meydanlarım.

Yanmıyorum, yanılıyorum

Kıvılcım taklidi yapıyor ateş böcekleri

Kanmıyorum, kanıyorum.

İçimden tuttuğum gidişler bir bir gerçek oluyor.

Üfledikçe söndürülmüş mumlara,

Eriyor dudaklarım,

Çok katlı bir pastanın en üst katında.

Yenmiyorum, yeniliyorum.

Ne zaman “seni seviyorum” desem

Gri dumanlar çöküyor ciğerimin başına,

Eteklerimde ise çiçeği burnunda yeşiller.

Çocuk oluyorum, hiç koşulmamış yollarda

Ki kolları rüzgâra aşina.

YOKLUGUNUN DEMİNDE..

Sun, 02 Dec 2007 22:53:00 +0200

Yokluğunun deminde, ayrılığın son perdesindeyim.
Bitecek birazdan aşk oyunumuz, kapanacak sahnemiz...
Ve son selam seyircilere...Ardından veda zamanı...

-di'li geçmiş zamanlı cümleler kurmayacağım artık.
-miş'li geçmiş zamanlı sözcüklerde kaybolmayacağım.

Geniş zamanlı cümleler kullanmıyorum.
Daralttım zamanlarımı...Kırık bir aşkın gece notlarına düşüyorum.
Şimdilerde kalbimi de alıp gidiyorum ve bırak beni gidiyorum.
Gidişimle bu oyunu bitiriyorum.
Yüreğimin bütün derinliğine rağmen ruhumun bir yarısı sende... Bil istiyorum.
Beni yaşama bağlayanın sen olduğunu ve aşkı bir kor gibi elimde taşıdığımı gör istiyorum.

Gurbet benim, sıla ise sensin.
Gönül oyunumuzdan seyrediyoruz birbirimizi...

İzlendi tiyatronun son oyunu... Çektim kalın perdeleri...
Kalbimde ve beynimde oyun bitti.

Neler mi hissediyorsun oyun bittiğinde? Sadece üzgünsün.
Bol arkadaşının bir korkak olduğunu anladığında kızmıyorsun, yıkılmıyorsun.Sadece üzgünsün.
Karşında senelerdir yüreğindeki aşkı haykırmaya korkan bir adam olduğu için üzülüyorsun.

Ağlıyorum. Hıçkırıklara boğuluyorum.
Hüzün dolu yollarda kayboluyorum.

Üzülme!!!
Bir daha hiç dönmemek üzere gidiyorum.
...
..
.

.. ( devamı )